راه ترقی

آخرين مطالب

خداحافظی آقای تاکتیک مقالات

خداحافظی آقای تاکتیک
  بزرگنمايي:

راه ترقی - تسنیم / متن پیش رو در تسنیم منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
علی لاریجانی در شرایطی تصمیم به عدم‌کاندیداتوری در انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی گرفته است که به‌نظر می‌رسد چاره‌ای غیر از این نداشته و یا دست‌کم میان انتخاب‌هایی که داشته، بهترین را برگزیده است.
علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی پس از هفته‌ها کش‌وقوس و ابهام، امروز رسماً اعلام کرد که برای کاندیداتوری در انتخابات اسفند ماه مجلس شورای اسلامی برنامه‌ای ندارد. این بیان در واقع به‌معنای خداحافظی ــ دست کم موقت ــ آقای لاریجانی با پارلمانی است که 12 سال ریاست آن را عهده‌دار بوده است.
آقای لاریجانی در شرایطی این تصمیم را گرفته است که به‌نظر می‌رسد چاره‌ای غیر از این نداشته و یا دست‌کم میان انتخاب‌هایی که داشته، بهترین را برگزیده است. شورای ائتلاف اصولگرایان در انتخابات پیش‌ِرو او را به‌عنوان یکی از کاندیداهای مورد حمایتش معرفی نکرده و نخواهد کرد و تجربه‌ی انتخابات پیشین مجلس در قم نیز نشان می‌دهد که سرمایه‌ی اجتماعی آقای لاریجانی به‌شدت متزلزل است و احتمال اینکه او در انتخابات پیش‌ِرو رأی نیاورد بسیار بالاست.
آقای لاریجانی در انتخابات سال 94 در قم، بعد از آقای امیرآبادی دوم شد و فاصله‌ی او با نفر اول بسیار قابل توجه بود و این در حالی بود که او در آن انتخابات شرایطی به‌مراتب بهتر از امروز داشت. برجام تازه در تیر همان سال امضا، در اواخر مهر در مجلس تصویب و در 26 دی ماه اجرا شده بود و در برهه‌ی برگزاری انتخابات مجلس 94 (اسفندماه) هنوز بسیاری از مردم تصور می‌کردند که این توافقنامه هسته‌ای شرایط خوبی برای اقتصاد فراهم خواهد کرد، لذا آقای لاریجانی که با دولت آقای روحانی همسویی‌های مهمی در مسائل شاخص مانند برجام و... نشان داده بود و نقش قابل توجهی نیز در تصویب بدون دردسر برجام در مجلس داشت، از این ناحیه آسیب‌پذیری بزرگی پیش‌ِروی خود در انتخابات نمی‌دید.
هرچند بافت قم به‌نحوی بود که همین مسائل موجب شد آقای لاریجانی به‌جای نفر اول، با اختلاف دوم شود، امّا وضعیت به‌نحوی نبود که او را از رسیدن به مجلس بازدارد و البته پس از پاگذاشتن در ساختمان بهارستان، کار آقای لاریجانی برای رسیدن به کرسی ریاست مجلس شاید بسیار ساده‌تر و راحت‌تر از رأی‌گرفتن از مردم بود!
شاید به همین دلیل است که برخی کارشناسان آقای لاریجانی را از یک حیث، «سیاست‌مدار از بالا» می‌خوانند، یعنی سیاستمداری که در حلقه سیاسیون بهتر کار خود را پیش می‌برد تا عامّه‌ی مردم.
امّا کنار آن، همین کارشناسان معتقدند که آقای لاریجانی‌ «قهرمان تاکتیک و مغلوب استراتژیک» است! و شاید رمز خداحافظی نسبتاً اجباری آقای لاریجانی با انتخابات مجلس همین است، برای مثال پرویز امینی معتقد است که آقای لاریجانی به‌دلیل هوشمندی‌های تاکتیکی خود می‌تواند در کوتاه‌مدت عواید قابل توجهی در سیاست داشته باشد، مثلاً در شرایطی که او در سال 92 به‌نحو تقریباً روشنی از آقای قالیباف طرفداری می‌کرد، اما پس از انتخاب آقای روحانی توانست با او همسویی داشته باشد و از مزایای این همسویی نیز بهره ببرد.
کسب کرسی ریاست مجلس و نقش‌آفرینی جدی در این پارلمان، به‌نحوی که تقریباً هرچه آقای لاریجانی اراده می‌کرد از مجلس بیرون می‌آید، نشانه‌ای از همین قدرتمندی و هوشمندی تاکتیکی آقای لاریجانی است.
اما پاشنه آشیل اصلی آقای لاریجانی در بخش استراتژی است؛ علی‌رغم آنکه برخی اصولگرایان را نیز می‌توان در جدایی لاریجانی از جبهه سیاسیون اصولگرا مؤثر دانست، امّا کاستی‌های خود او در اتخاذ استراتژی‌های درست موجب شد که علی لاریجانی که زمانی یکی از شخصیت‌های محوری اصولگرایان محسوب می‌شد، حالا به وضعیتی برسد که نه اصولگرایان از او در انتخابات حمایت می‌کنند و نه هسته‌ی پرقدرتی از اصلاح‌طلبان بنا دارند سرمایه‌ی اجتماعی خود را در اختیار او بگذارند! هرچند آقای کوهکن از نمایندگان نزدیک به آقای لاریجانی چندی پیش به تسنیم گفت که خود آقای لاریجانی نیز به هیچ وجه مایل نیست که از جبهه اصلاح‌طلبان وارد انتخابات شود.
هوش تاکتیکی آقای لاریجانی موجب شده بود که طی سالها هم اصولگرایان و هم اصلاح‌طلبان نهایتاً به ریاست او بر مجلس شورای اسلامی رضایت دهند؛ به‌نحوی که او هم آرای بخش مهمی از اصولگرایان و هم اصلاح‌طلبان را از آنِ خود می‌کرد و در کمتر برهه‌ای برای کسب کرسی ریاست دچار مشکل جدی می‌شد، امّا نقص استراتژیک او موجب شد که حالا در انتخابات مجلس نه اصولگرایان او را کاندیدای خود معرفی کنند و نه اصلاح‌طلبان! با این حال برخی معتقدند که آقای لاریجانی با عبور از انتخابات مجلس به‌دنبال تدارک برای انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 است.
به‌هرحال علی لاریجانی همچنان شخصیت سیاسی مهمی در ایران است،‌ با این‌حال هرگونه موفقیت او در انتخابات مجلس یا ریاست‌جمهوری پسا 1398 منوط به آن است که او بتواند در مسئله‌ی استراتژی با خود به یک تفاهم درست برسد!


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

فرشاد مومنی: نقد نظام بودجه‌ریزی خصلت رانتی پیدا کرده است

سه نکته درباره اوپک 177

یارانه پنهان ‌900‌ هزار‌میلیاردی حقوق‌بگیـران در جیب دولت

مدل حباب‌ساز بورس تهران

پرونده نافرجام سقوط هواپیمای سی130

بازداشت مدیران فاسد و پیام دریافتی مردم

بازگشت سیاست چماق و هویج به روابط غرب با ایران

حق اعتراض نهادینه می شود

ریاست‌جمهوری پنس به ضرر ایران است

رقابت از مشهد بر سر صندلی ریاست

اتمام حجت‌ ایران، تکرار وعده‌های اروپا

قالیباف: ایستاده‌ایم برای تغییر

سورپرایز سعودی برای بازارنفت

اصلاح‌طلبان بدلی

«دونرخی» رانت می‌آورد؛ اعتماد را می برد

صندلی‌های پولی!

اصلاح‌طلبان قهر را کنارگذاشتند

تا حقوق‌ 3 میلیون تومانی از مالیات معاف می‌شود

اصلاح‌طلبان برای مجلس آمدند

ماهشهر پس از روز واقعه

کیهان: اظهارنظر رهبر انقلاب ناظر به مسائل امنیتی بود نه طرح اقتصادی بنزین

وحشت مشترک آمریکا و اروپا از توان موشکی ایران

قدم‌های اولیه اصلاحات در عراق

آخرین تلاش‌ها برای احیای برجام

پیش از ازدواج درباره این مسائل با همسر آینده‌تان صحبت کنید

سرمقاله خراسان/ خواب تازه آمریکایی ها برای عراق

سرمقاله کیهان/ 16آذر تولد دو شعار

سرمقاله وطن امروز/ در مذمت تلاش دولت برای جلب ترحم

سرمقاله رسالت/ به بهانه تعظیم و تکریم یحیی علوی!

سرمقاله شرق/ خط مقدم سیاست

سرمقاله ایران/ صندوق، درمان دردهای امروز ما

سرمقاله اعتماد/ سه نکته درباره اوپک 177

سرمقاله دنیای اقتصاد/ اصلاح بودجه: ‌ضرورت یا انتخاب؟

سرمقاله فرهیختگان/ نئولیبرالیسم و هیچ‌انگاری عدالت

سرمقاله جوان/ رسالت جنبش دانشجویی در گام دوم انقلاب

دیپلمات پیشین آمریکایی مطرح کرد: عدم آمادگی کاخ سفید برای مواجهه با ایران

روزی 933 میلیون تومان!

چرا رویکرد دونالد ترامپ در قبال ایران متناقض است؟

مقایسه "پولیتیکو" میان موگرینی و جانشینش در اتحادیه اروپا

یک اقتصاددان: بانکداری ما ابزاری برای افزایش تصاعدی ثروت ثروتمندان است

استقلالِ استراماچونی چگونه تیمی است؟

چرا قانون هدفمندی یارانه‌ها هیچ‌کدام از اهداف را محقق نکرد؟

شاهکار یگان پدافندی انصارالله در یمن

دیپلماسی موازی اقلیم کردستان عراق!

نقد سیاست‌های توسعه‌ای؛ سیاست مرکزمحور قربانی می‌گیرد

یک اقتصاددان: بانکداری ما ابزاری برای افزایش انبوه ثروت ثروتمندان است

بزرگترین خسارت تاریخ فوتبال ایران؟

روایت "دویچه وله" از وضعیت آشفته ناتو

بهره برداری داعش از بی ثباتی در عراق

آتلانتیک: تقلید ترامپ از نیکسون به برکناری او ختم می‌شود؟