راه ترقی - فوتبال 360 /متن پیش رو در فوتبال 360 منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
تیم ملی ایران تحت تدابیر امنیتی شدید، تمریناتش در تیخوانا را پیگیری میکند.
بازار
تیم ملی فوتبال ایران، پس از عدم تمایل دولت ترامپ به برپایی کمپ در آمریکا، مجبور شده به تیخوانا در مکزیک کوچ کند. این کوچ اجباری به زعم فدراسیون فوتبال ایران، اتفاق خوبی است؛ چراکه آنها توانستهاند 15 نفری که ریجکت شدهاند را هم در مکزیک داشته باشند. علاوه بر اینها، ظاهرا فضای کمپ به مذاق امیر قلعهنویی و کادرش خوش آمده و به لحاظ زیرساختی، انتظارات فنی تیم ملی را برآورده کرده است. با این حال، این موارد، موضوعاتی است که مسئولان فدراسیون فوتبال ایران در کنار تک ویدیوهایی که از محل تمرین از سوی همین نهاد منتشر میشود، بیان کردهاند. بیرون از آن، اما تصاویر متفاوت است؛ تیم ملی با مسلسل و گارد ملی مکزیک جابجا میشود و این تصاویر در رسانههای ریزودرشت این کشور مخابره میشوند.
شرایط خاص تیم ملی
حضور در تیخوانا باعث شده توجهات نسبت به تیم ملی ایران افزایش یابد؛ آنها میهمان ناخوانده مکزیک هستند و از این رو، توفیق اجباری نصیب اهالی فوتبالدوست این شهر شده تا بتوانند شرایط یکی از تیمهای حاضر در جام جهانی را از نزدیک ببیند. البته که این مورد ایدهآل است، به شرط آنکه امکان دسترسی به تیم ملی ایران وجود داشته باشد. آنطور که رسانههای مکزیکی خبر میدهند، تمرینات تیم ملی تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار میشود.
تصاویر منتشر شده هم گواه این امر است؛ چند ماشین حمل مسلسل با کلی سرباز گارد ویژه، اتوبوس تیم ملی را از هتل به کمپ و برعکس همراهی میکنند. تمرینات پشت درهای بسته برگزار میشود و اجازه دسترسی به بازیکنان و تمرین وجود ندارد. شاید اگر هر کشور دیگری هم به جای تیم ملی ایران درگیر شرایط جنگی بود، چنین سختگیریهایی امنیتی دربارهاش اعمال میشد. البته که شرایط برای ایران از این حیث حساستر هم شده؛ چراکه آنها دقیقا هممرز آمریکایی هستند که مستقیما به ایران حمله کرده و 40 روز این جنگ را ادامه داده است. تامین امنیت کاروان ایران با سنگینترین تسلیحات شهری، میتواند از این منظر، توجیهپذیر شود.
منتظر تصاویر ناراحتکننده باشیم؟
آنچه که در مکزیک بر تیم ملی ایران میگذرد، جنبه امنیتی دارد. رئیس جمهور مکزیک که پیش از این، از آمادگیاش برای میزبانی از بازیهای مرحله گروهی تیم ملی در این کشور هم خبر داده بود، دوست ندارد کوچکترین خللی در امورات این تیم شکل بگیرد. این موضوع دو جانبه است و همین اواخر، سخنگوی وزارت امورخارجه ایران هم از رفتار مسئولان مکزیکی در قبال تیم ملی داشته، تشکر کرده. عبور از این ماجرا ولی سرآغازی برای چشماندازی است که نمیتوان دقیق آن را به تصویر کشید.
در واقع از اینجا به بعد نمیتوان پیشبینی کرد آمریکاییها چه برنامهای برای تیم ملی چیدهاند. هرچند میتوان حدس زد از الان به بعد، انتشار تصاویر ناراحتکننده از تیم ملی بعید نباشد. آمریکاییها، سفت و سخت، شرایط امنیتی در قبال تعدادی از تیمها را رعایت کردهاند. تصاویر و فیلمهایی در 48 ساعت گذشته از برخورد با کاروان سنگال، ازبکستان و حتی بلژیک منتشر شده که پیشوند تمامی آنها رفتارهای «تحقیرآمیز» است. آن کشورها در جنگ با میزبان جام جهانی نیستند و چنین مورد بازرسی قرار میگیرند؛ تصور اینکه چه سناریویی در انتظار تیم ملی است، با توجه به نداشتن روابط دیپلماتیک بین دو کشور، خواهد بود، تصور غریبی خواهد بود. شاید همه چیز این روزهای تیم ملی مسلسل و سربازهای گارد ویژه مکزیکی نباشد...