راه ترقی - خراسان /گزارش خراسان از دردسرهای ناتمام پیشفروش بلیت قطار برای مسافران را در ادامه بخوانید.
«از ساعت ۸ منتظر بالا آمدن سایت برای خرید بلیت قطار هستم؛ ساعت ۸:۳۰ قرار بود شروع پیشفروش باشد اما همینکه پیشفروش شروع شد، ارتباط ما با سایت قطع شد». «در ۴ سایت فروش بلیت قطار ثبتنام کردم اما دریغ از ارتباط. همه سایتها یک خطای مشخص میدادند؛ ارتباط با راهآهن ممکن نیست. بعد از گذشت یک ساعت، یکی از سایتها باز شد اما بلیتها تمامشده بود. با آژانس تماس گرفتم آنها هم اتمام موجودی اعلام کردند؛ دو هفته است برای سفر کاریام برنامهریزی کردم و حالا نمیدانم چه برنامهریزی انجام دهم»؛ اینها بخشی از گلایه های مردم از روند پیشفروش بلیت قطار است که هر چندماه یکبار داد همه را درمیآورد.
بلیت ها کجا می روند؟
مدیر یکی از آژانسهای مسافرتی مشهد مدعی است که راهآهن سهمیه آنها را به شدت کاهش داده است و معلوم نیست سهمیهها در اختیار چه کسانی قرار میگیرد.پیشتر نیز در گزارشهای متعدد اشاره شد که مشخص نیست تمام بلیتهای قطار در سامانه فروش برای عموم مردم در دسترس است یا خیر؛ برخی ادعاها حاکی از آن است که بعضی دستگاهها و شرکتها بخشی از بلیتها را بهعنوان سهمیه سازمانی یا شرکتی دریافت میکنند تا در اختیار اعضای خود قرار دهند. برخی شرکتهای چارترکننده هم ممکن است سهمی از این بلیتها داشته باشند تا بتوانند این بلیتها را با نرخهای بالاتر به مسافران بفروشند. برخی نیز مدعیاند که شرکتهای چارترکننده کوپهها را بهصورت دربست رزرو و بلیت آن را با قیمت بالاتر به مسافر جدید واگذار میکنند.
حجم تقاضا بالا، عرضه اما کم!
تمام این واقعیتها و ادعاهای مطرحشده در حالی است که بنا بر اعلام متولیان حوزه راهآهن، حجم تقاضا برای مسافرت با قطار بسیار فراتر از میزان بلیتهای عرضهشده است و این حجم تقاضای بالای، یکی از دلایل اتمام سریع بلیتها و مشکلات اینترنتی است که سامانهها را دچار خطا میکند. بااینحال برای تکمیل گزارش بهمانند گذشته تلاش کردیم با روابط عمومی راهآهن کشور ارتباط بگیریم اما موفق به دریافت پاسخ نشدیم؛ حتی با یکی از اعضای هیئترئیسه راهآهن کشور تماس گرفتیم ولی این مسئول نیز حاضر به مصاحبه نشد.سؤال جدیتر آن است که با توجه به شرایط حاکم بر اقتصاد کشور و تاکیدات رهبرشهید بر توسعه حملونقل ریلی از یکسو و مشکلات بنزین و بحران تأمین خطوط هوایی کشور از سوی دیگر، چرا باوجوداین حجم از تقاضای سفر با قطار، دولت برنامه مدونی برای تأمین ناوگان ندارد؛ آنهم در شرایطی که تأمین ناوگان ریلی هم به لحاظ اقتصادی و هم فنی از دیگر حوزههای حملونقلی بهصرفهتر است.