راه ترقی - فارس /عقب‌افتادن از حریفان برای تیم مهدی تارتار به معنای شکست است.
نتایج تیم فوتبال پرسپولیس تا پایان هفته دوازدهم لیگ برتر چندان باب میل هواداران این تیم نبوده است. سرخ‌پوشان که با هدف حضور در کورس قهرمانی و کسب نتایج درخشان وارد مسابقات این فصل شدند، حالا با عملکردی روبه‌رو هستند که نه‌تنها انتظارات هواداران را برآورده نکرده، بلکه موجی از انتقادات را نیز علیه کادر فنی و بازیکنان به راه انداخته است.شکست مقابل فجر سپاسی در ورزشگاه خانگی، نقطه اوج این نارضایتی‌ها بود؛ جایی که بخشی از هواداران عصبانی این تیم با سر دادن شعار «حیا کن، رها کن» علیه برخی بازیکنان و اعضای کادر فنی، اعتراض خود را به وضعیت سرخ‌پوشان نشان دادند. اتفاقی که نشان می‌دهد صبر هواداران مقابل نتایج دور از انتظار تیم محبوبشان به سر آمده و آنها دیگر به وعده‌ها و توجیهات قانع نیستند.اما در میان تمام مشکلات فنی پرسپولیس، یک موضوع آماری و البته عجیب وجود دارد که به‌خوبی می‌تواند بخشی از ضعف‌های این تیم را به تصویر بکشد؛ سرخ‌پوشان در این فصل هر زمان که از حریف خود عقب افتاده‌اند، نتوانسته‌اند نتیجه را جبران کنند و در نهایت زمین مسابقه را با شکست ترک کرده‌اند.این اتفاق در بازی مقابل تراکتور، فولاد و فجر سپاسی رخ داده است.
پرسپولیس در هر ۳ مسابقه از حریف خود عقب افتاد و در ادامه نه‌تنها نتوانست شرایط مسابقه را تغییر دهد، بلکه در نهایت شکست را پذیرفت. تکرار این اتفاق در ۳ مسابقه مقابل حریفان مختلف، دیگر نمی‌تواند صرفاً یک اتفاق فوتبالی یا بدشانسی تلقی شود و باید آن را به‌عنوان یک ضعف جدی در ساختار فنی و ذهنی تیم مورد بررسی قرار داد.
پرسپولیس اما در این فصل در چنین موقعیت‌هایی عملکرد قابل دفاعی نداشته است. گویی با دریافت گل، بخش زیادی از توان و برنامه‌های این تیم از بین می‌رود و بازیکنان نمی‌توانند راهی برای بازگشت به مسابقه پیدا کنند. نه فشار هجومی به شکل مؤثری افزایش پیدا می‌کند و نه تغییرات کادر فنی تأثیر لازم را در روند بازی می‌گذارد.
بخش مهمی از مسئولیت این وضعیت متوجه مهدی تارتار و کادر فنی اوست. سرمربی پرسپولیس باید پاسخ دهد که چرا تیمش در مواجهه با عقب افتادن از حریفان، فاقد راهکار مؤثر برای تغییر نتیجه است. آیا مشکل به شیوه بازی و طراحی تاکتیکی برمی‌گردد؟ آیا بازیکنان از نظر ذهنی توانایی مدیریت شرایط دشوار را ندارند؟ یا اینکه تعویض‌ها و تصمیمات فنی در جریان مسابقه نمی‌تواند گره بازی را باز کند؟پاسخ هر کدام از این پرسش‌ها که باشد، نمی‌توان از کنار تکرار چنین اتفاقی به‌سادگی عبور کرد. پرسپولیس در سه مسابقه با سه حریف متفاوت، یک سناریوی تقریباً مشابه را تجربه کرده و حاصل آن نیز سه شکست بوده است.
این یعنی حریفان با رسیدن به گل اول، عملاً می‌توانند بخش مهمی از مسیر پیروزی را طی کنند چراکه سرخ‌پوشان تا اینجای فصل نشانه امیدوارکننده‌ای از توانایی خود برای بازگشت به مسابقه ارائه نکرده‌اند.شکست‌های مقابل تراکتور، فولاد و فجر سپاسی شاید در ظاهر سه نتیجه متفاوت باشند اما یک نقطه مشترک مهم دارند؛ پرسپولیس پس از عقب افتادن نتوانست به بازی برگردد. این همان معمایی است که کادر فنی سرخ‌پوشان باید هرچه زودتر برای آن راه‌حل پیدا کند.