راه ترقی - جمهوری اسلامی / «کارآمدترین و بادوامترین سلاح» عنوان سرمقاله در روزنامه شرق است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
بالاتر از آمادگی دفاعی – که البته همیشه لازم است – تأمین رضایت مردم است. رضایت مردم بزرگترین، کارآمدترین و بادوامترین سلاح برای مقابله با تهاجم دشمن است. نه فقط تهاجم را دفع میکند بلکه بازدارنده است و زمینه طمع دشمن به آب و خاک و ثروتهای کشور و امنیت و استقلال و سیادت ملت را از بین میبرد.
اگر به اطلاعات و تحلیلهای سازمانهای جاسوسی «سیا» و «موساد» که ترامپ و نتانیاهو را برای حمله نظامی به ایران تشویق کردند و به طمع انداختند نگاه کنید خواهید دید پایه و اساس تصمیم آنها برای حمله این بود که فکر میکردند مردم ایران از این حمله استقبال خواهند کرد و کار نظامیان آمریکائی و صهیونیستها آسان خواهد بود.
براساس همین توهم و تخیل بود که ترامپ در ماجرای شورش دیماه خطاب به شورشیان گفته بود کمک در راه است و در جنگ 40 روزه وعده داده بود 3 روزه کار ایران تمام است و به تعبیر خود او «تغییر رژیم» انجام خواهد شد. نتانیاهو هم در جنگهای 12 روزه و 40 روزه و شورش دیماه خطاب به مردم گفته بود نیروهای ما در کنار شما مردم ایران و در خیابانهای تهران حضور دارند و برای ساقط کردن نظام جمهوری اسلامی با شما همکاری میکنند. آنها واقعاً هم نیرو و امکاناتشان را برای تحقق اهداف ضدایرانیشان اعزام و ارسال کرده بودند ولی اطلاعاتشان درباره مردم ایران غلط بود و به همین دلیل در هر سه مورد شکست خوردند. شکستهای آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگهای 12 روزه و 40 روزه و شورش دیماه بیش از هر عامل دیگری به مقاومت مردم ایران در برابر تجاوز و توطئه دشمن مربوط بود. قطعاً سهم نیروهای مسلح و قدرت دفاعی ایران را نمیتوان انکار کرد ولی عامل اصلی شکستدهنده دشمن نقش مردم بود.
سازمانهای جاسوسی «سیا» و «موساد» به همراه سرانگشتان و مهرههای خود در باصطلاح اپوزیسیون ایرانی خارج از کشور و با استفاده از فضای مجازی و امکانات رسانهای به ویژه تلویزیونهائی که با بودجه سیا و موساد اداره میشوند سالها برای شستشوی مغزی مردم ایران و ایجاد روحیه خودکمبینی در ملت تلاش کردند و گزارشهائی که به آنها میرسیدند تأیید میکردند که آنها به نتایجی نیز دست یافتهاند ولی در عمل مشخص شد گزارشها کاملاً غلط بودند. اشتباه آنها این بود که نارضایتی مردم از مسئولین و اوضاع اقتصادی را نشانهای برای گرایش آنان به بیگانگان میدانستند و به این نکته فکر نکرده بودند که مردم ایران حتی در اوج نارضایتی هم حاضر نیستند به دشمن اجازه دخالت در امور کشورشان را بدهند. این واقعیت را حالا تصمیمسازان و تصمیمگیرندگان آمریکا و رژیم صهیونیستی فهمیدهاند و به همین جهت تلاششان را برای عمیقتر کردن تبلیغات مسموم، ادامه و حتی تشدید تحریمها و ایجاد تفرقه و ناامیدی در میان مردم افزایش دادهاند. آنها هنوز هم فاصله انداختن میان مردم و مسئولین و نظام را حربه اصلی و کارآمدی برای خود به حساب میآورند و سرمایهگذاری در جنگ نرم را مؤثرتر از جنگ سخت میدانند.
درست در همین نقطه است که مسئولان نظام جمهوری اسلامی باید راه مقابله مؤثر با دشمن را آنطور که واقعیت دارد بشناسند و روی اصلیترین عامل مقاومت که رضایت مردم است تکیه کنند. رضایت مردم را نباید در مسائل معیشتی خلاصه و محدود دانست. قطعاً مسائل معیشتی بسیار مهم هستند ولی اهمیت دادن به نقش مردم در تعیین خطمشی سیاسی و مدیریتی کشور، تأمین آزادیهای مشروع، ایجاد امید در عموم با کنار گذاشتن جنگ قدرت، اندیشیدن به مصالح عمومی به جای پرداختن به منافع گروهی و انجام اقدامات عملی برای رعایت حقوق مردم در عرصههای اجتماعی هم سهم بزرگی در جلب رضایت مردم دارند.
عنوان مردم را نیز نباید در دایرهای محدود تعریف کرد. راضی نگهداشتن بخشی از مردم که با مسئولین همراهند، چیزی نیست که بتوان به آن قانع شد. مسئولان باید هنر جذب آن دسته از مردم را داشته باشند که یا همراه نیستند یا اعتراض دارند و یا بیتفاوتند. عملکردها نباید طوری باشند که این سه دسته را به حال خودشان رها کنند و یا زمینه را برای تکثیرشان فراهم نمایند. مسئولان باید با رفتار قانونی و اخلاقیشان راه را برای جذب این مجموعه نیز فراهم کنند تا بتوانند رضایت عامه مردم را جلب نمایند. با رضایت عامه مردم است که میتوان جنگ نرم را خنثی و خطر جنگ سخت را برطرف کرد.