نقش گزارشگر مشهور در فوتبالیست شدن ستاره جوان آبی‌ها

راه ترقی - ورزش 3 /هافبک استقلال از سال‌های سختی گفت که از ۱۳سالگی در تهران آغاز کرد، مسیری که با نیمکت‌نشینی، فشار مالی و تمرین‌های سنگین همراه بود.
امیرمحمد رزاقی‌نیا، هافبک جوان استقلال، شب گذشته در برنامه «فوتبال برتر» درباره سال‌های سخت آغاز فوتبالش صحبت کرد، روزهایی که در ۱۳سالگی از یزد به تهران آمد، مدت‌ها فرصت بازی پیدا نکرد و حتی تا مرز بازگشت به شهرش پیش رفت. او در این مسیر از نقش محمد سیانکی، یکی از مربیانش در آکادمی کیا که از گزارشگران مطرح فوتبالی است، نیز یاد کرد و تأکید داشت که کمک او در ادامه مسیر فوتبالی‌اش تأثیرگذار بوده است.
رزاقی‌نیا در ابتدا درباره شروع این مسیر گفت: «من چهار سال در فولاد یزد بودم؛ از ۹سالگی تا ۱۳سالگی. سپس در ۱۳سالگی به‌تنهایی به تهران آمدم و به آکادمی کیا رفتم. روزی که به تهران آمدم، همراه خانواده‌ام بودم، اما بعد از اینکه من را در خوابگاه گذاشتند، آنها به یزد برگشتند. تنها زندگی کردن در ۱۳سالگی برایم بسیار سخت بود.»
او ادامه داد: «در ابتدا برای تست به آکادمی کیا رفتم. آقای مهدی مهدوی‌کیا گفتند که من را می‌خواهند و باید به تیم اضافه شوم. برای من سخت بود که از یک شهر دیگر به تهران بیایم. پدرم من را به تهران آورد و بعد برگشت و من تنها ماندم.»
رزاقی‌نیا درباره شرایطش در آکادمی کیا گفت: «در مقطعی نفر بیستم تیم بودم و حتی به‌عنوان بازیکن تعویضی هم وارد زمین نمی‌شدم. کادر فنی اعتماد زیادی به من نداشت و در بسیاری از بازی‌ها و تمرین‌ها پشت دروازه می‌ایستادم. شرایط به جایی رسید که می‌خواستم به یزد برگردم.»
او سپس از حضور محمد سیانکی در آکادمی کیا به‌عنوان نقطه عطف مسیرش یاد کرد: «یک سال آقای سیانکی مربی ما شدند. همان سال تصمیم گرفتم بیشتر تلاش کنم. هر روز حدود شش ساعت تمرین می‌کردم و با خودم می‌گفتم باید حقم را بگیرم و بازی کنم.

رزاقی‌نیا درباره برنامه سنگین تمرینی‌اش گفت: «ساعت ۹ شب می‌خوابیدم و ساعت ۷ صبح بیدار می‌شدم. از ساعت ۸ تا ۱۱ تمرین می‌کردم و بعد با مترو به محل تمرین می‌رفتم. مسیر رفت‌وبرگشت حدود چهار ساعت طول می‌کشید و بخش زیادی از روزم در مسیر و تمرین سپری می‌شد.»
هافبک استقلال در ادامه به شرایط سخت اقتصادی خانواده‌اش اشاره کرد: «بعد از مدتی پدر و مادرم هم به تهران آمدند. پدرم برای اینکه بتواند حقوق بازنشستگی بگیرد، زودتر بازنشسته شد و شرایط مالی خانواده سخت‌تر شد. برادرم در یزد فوتبال بازی می‌کرد و ما در تهران بودیم. با کاهش درآمد، زندگی برایمان دشوار شد. حتی ماشینمان را فروختیم و با موتور رفت‌وآمد می‌کردیم.»
او افزود: «فشار زیادی روی من بود، هم از نظر زندگی و هم از نظر فوتبال. حتی احساس عذاب وجدان داشتم، چون خانواده‌ام به خاطر من سختی می‌کشیدند، در حالی که خودم در آکادمی کیا بازی نمی‌کردم.»
رزاقی‌نیا درباره تمرین‌های انفرادی خود نیز گفت: «در یک حیاط کوچک هر روز روپایی می‌زدم. یک روز رکورد ۲۶۰۰ روپایی زدم که حدود چهار ساعت طول کشید. می‌خواستم آن‌قدر تلاش کنم که بتوانم جایگاهم را به دست بیاورم.»
او در پایان درباره ادامه مسیرش گفت: «پس از دو سال، آقای حسین عبدی من را دعوت کردند و در آکادمی کیا به بازیکن فیکس تبدیل شدم. ابتدا حدود ۳۰ دقیقه بازی می‌کردم و به‌تدریج زمان بازی‌ام به ۹۰ دقیقه رسید. پنج سال در رده‌های ملی حضور داشتم و در ۱۷سالگی از آکادمی کیا به گل‌گهر پیوستم.»